posted on 02 Jun 2009 23:06 by welcometomylife
=,= ช่วงนี้ของชีวิตดูเหมือนจะ ไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่
เมื่อวาน รถมอไซด์ โดนล๊อค ต้องไปเสียค่าปรับ 100 บาท เห้อ.... นอกจากนั้นไปซื้อของเข้าหอ กินเหล้ากะเพื่อน หมดไป 600 กดมา 1000 ตอนนี้เหลือ 50บาท ... ถุย ชีวิต ...
มาวันนี้ ตื่นสาย ไม่ได้ไปเรียนซักวิชาเลย เพราะว่า ดันไม่รู้ตัวเอง ไปลงเรียนตอนแปดโมงอีกตู... เซง มั่ก
อะไรจะแย่ขนาดนั้นวะ ทำตัว อย่างงี้แม่ไม่ว่าหรอค่ะ?? ฮ่าๆๆ
กินเยอะอีก อ้วนจะตายอยู่ระ
แต่พรุ่งนี้ เราจะไปล่องเเพด้วย ขี่ช้างด้วย ฮ่าๆๆ ไปกะมายบัดดี้ จากอเมริกา ไว้จะมาเล่าให้ฟังนะ...ตะเอง
posted on 01 Jun 2009 20:42 by welcometomylife
เห้อ... เปิดเทอมสักที
ปิดเทอมน่าเบื่อเกินไป เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ ตื่นมาก้อกินข้าว ดูหนัง ฟังเพลง คุยเล่นกับเพื่อน เดินเที่ยว ช้อปปิ้ง ... แค่นี้ จิงๆ
=>เปิดเทอมก้อ เหนื่อยเหมือนกันนะ ต้องทำกิจกรรมเยอะแยะ และก้อต้องตั้งใจเรียนด้วยอ่ะ แต่มันทำให้ชีวิตเรามีคุณค่าขึ้นมากทีเดียวแหละ เห่อๆ 
วันนี้วันแรก ก้อโดดคาบแรกเรย (สุดๆ) ปรับตัวไม่ทัน เพราะทุกทีนอนตื่นสาย คาบแรกเก้าโมงไปไม่ทัน ฮ่าๆๆ แต่คาบสองต้องไม่พลาด เพราะวันนี้เรียนสองวิชา ฮ่าๆๆๆ (ได้อีก) ส่วนแผลที่โดนรถชนยังไม่หายดี เวลาใส่กางเกงยีนส์ไปเรียนมันเจ็บนิดหน่อย ตรงหัวเข่า และตรงข้อเท้า เพราะรองเท้ากัด เวรกำ!
ไม่มีการบ้าน เย้ๆ แต่ต้องมาทบทวนของเก่า
สู้ตายยย
posted on 29 May 2009 00:27 by welcometomylife
แยมไม่ได้มาอัพบล๊อก เพราะ สองวันก่อนแยมโดนรถชน... เซง ๆ
เพราะเขาคนนั้นอีกแล้ว แยมเห็นแฟนเก่าแยม ขับรถอยู่ด้านหน้า เบาๆ ค่อยๆขับ ไม่รุเพราะอะไร ทั้งๆ ที่ปกติ เปนคนขับรถเร็วด้วยหล่ะมั้ง?แยมก้อเลยคิดไม่ออกว่าจะทำยังไง... กลัวเค้าเห็น แล้วหาว่าไม่ทักเค้าแล้วพยายามหลบอีก เห้อ..ก้อเลย ยกโทรศัพท์มากดโทร ทั้งๆที่ขับมอไซด์อยู่.. และเวรกรรมก้อมาถึงชั้น
ตอนที่ขับรถแยกทางกันไป ไม่ได้มองทาง มองแต่โทรศัพท์ ก้อเรย ตู้มมมมม ชน และตกหลุมโครตหลุมควายเรยอ่ะ ใหญ่มากกกกก เสียหลัก ล้มไป.................. และ เจ็บ เจ็บ เจ็บ โทรศัพท์เสียไปเรย
วันเดียวกันนั้น
ตั้งใจจะไปดริ้งกะเพื่อนคนนึง เปนพีจี เจ็คเดเนี่ยล แต่เปนกระเทย (พีจีเค้ารับกระเทยด้วยหรอวะ?) พอโดนรถชนปุ๊ป แยมก้อเลยพยายามขับรถไปหาเพื่อนเพราะใกล้จะถึงแล้ว พอแยมไปถึงห้อง ไม่มีปฐมพยาบาลอีก เลยต้องล้างน้ำเปล่าและ ทายาเหลือง แค่นั้น แล้วอีเพื่อนกระเทยคนนี้ ก้อบอกว่า
" เห้ยยย โทรชวนคนอื่นไปกินด้วยดีมั้ยวะ?...." แม่งงงง เพื่อนเมิงเจ็บขนาดนี้ยังจะให้ไปอีกหรอวะ เริ่มทะแม่งๆ
แต่ยังไงก้อต้องได้ไปกะมัน เพราะมันจะพาไปกินด้วยให้ได้ และส่วนหนึ่งอยากไปกินให้หายเจ็บด้วยแหละ อิอิ พอไปถึงร้านๆนึง มันก้อสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะเรย อาทิเช่น ปลาช่อนนึ่งมะนาว เฟรนช์ไฟ ปลาดุฟู และอาหารญี่ปุ่นอีกหนึ่งชุดใหญ่
"โห... อีนี่แม่ง ไปหิวมาจากไหนวะ กูไม่ได้สั่งสักอย่างเรย มึงสั่งคนเดวหมด และถึงสั่งก้อกินไม่ได้ด้วย เพราะปากแตกอยู่" คิดในใจนะ ..
พอถึงตอนจ่ายตังค์ แม่งหารสอง .... กล้าทำมากกกกกกกก
เลวร้ายสุดๆ
และครั้งนั้น จะเปนครั้งสุดท้ายที่เราจะไปด้วยกัน
นอกจากเมิงไม่ห่วงเพื่อนเมิงที่เจ็บ เมิงยังปล้นเงินกูชัดๆ สาดดดดดดดด
ปล.วันรุ่งขึ้นมันยังมีหน้ามาชวนแยมไปเที่ยวอีกนะ คือ เมิงไม่คิดเรยช่ายป่ะ ว่ากูเจ็บอยู่ และไม่ถามแยมสักคำว่า เป็นยังไง หายละยัง ไม่มี้ๆๆๆๆ ไม่หลุดออกจากปาก พอแยมบอกว่า ไปไม่ได้เจ็บขา มันก้อ ทำน้ำเสียงประมาณว่า เสียดายค่าโทรศัพท์ที่โทรมาชวนแล้วไม่ไป อาไรอย่างงี้ แม่งงงง เพือน กิน ชัด ๆ
posted on 26 May 2009 12:12 by welcometomylife
สวัสดีคะ เพื่อนๆพี่ๆและคนอื่นๆที่เข้ามาเยี่ยมชม
เราชื่อแยม ตอนนี้เรียนอยู่ปี2 คณะบริหารธุรกิจ
แยมอยากทำบล็อก มานานแล้ว แต่ไม่เคยมีโอกาสและเวลาเข้ามาทำ ( มีคนบอกว่า"คนที่บอกว่าตัวเองไม่มีเวลา คือคนที่หาข้ออ้างให้ ตัวเองไม่ทำมากกว่า"...จิงหรอ?)
แต่ในวันนี้ 26 พ.ค. 2552
เป็นโอกาสอันดีที่แยม จะมีโลกส่วนตัวไว้เก็บความทรงจำดีๆ มากมายในชีวิต ทั้งเรื่องที่ดีและร้าย ขอให้มันอยู่ในนี้ตราบนานเท่านาน...
หากเพื่อนๆ คนไหน อยากใช้ความทรงจำนี้ เป็นประสบการณ์ชีวิตก้อไม่ว่ากันคะ
ดีนะคะที่บล็อกยังมีความหมายกับผู้อ่าน ผู้แบ่งปันจะรู้สึกดีมากๆคะ
ยินดีต้อนรับคะ,
แยม
